سلام٬سرسنگینی٬عیبی ندارد بهتر از این است که بشنوم غمگینی٬به فرض که دوستم نداری نه خودم نه نامه هایم را٬این خودش قانع کننده ترین دلیل دنیاست٬خودش کلی دلیل است٬ببین دوستت دارم یکچیز را باور کنی٬سپید! به خدا هیچ کس تو را به اندازه ی من دوست ندارد بگو باورت شد٬ننویس.با غصه تمامش می کنم فقط به خاطر اینکه می دانم هر وقت کلاغ های قصه ی مادر بزرگ به خانه هایشان رسیدند من و تو هم به هم می رسیم. دُرست است٬ یعنی هیچ وقت٬ یعنی غیر ممکن است٬یعنی هرگز.دیگر حرفی نیست فعلاْ با یک بیت شعر که نمی دانم در ذهن کدام شاعر متولد شده تمامش می کنم: