آن روز نمي دانستم بايد بخندم يا بگريم ،

و من تو را جز خودم ندانستم ،

و براي بخشيدن خودم دچار استيصال شده بودم ،

نمي دانستم اين من عاصي را رها كنم تا بي دغدغه ي حضور بازدارنده اي به شيطنت هاي گاه و بي گاه خود بپردازد يا ...

يا او را به آرامشي پاك بخوانم .

و اين دوست داشتن مصرفي نبود كه به انقضا برسد ، فاسد شود ، تمام شود !