دلم واسش خیلی تنگ شده.

واسه سپیدم میخوام واسش زنگ بزنم.مثل همیشه خودمو خرد کنم.ولی اینبار فرق داره.چه فرقی؟؟خودمم نمیدونم

هر لحظه دارم به گوشیم نگاه میکنم که زنگ بزنه... ولی نه اون با من دیگه کاری نداره..

دارم میترکم.همیشه بهش گفتم اگه یه روز باهام نباشی میمیرم!اونم همیشه در جوابم گفت نترس نمیمیری همه این حرفارو میزنن ولی نمی میرن.توم مثله اونا نترس نمیمیری.

چرا اون مردنو فقط نبود جسم می بینه؟مگه روح نمی میره؟حالا هم بهش بگین اره جسمم هست ولی دیگه روحم مرده.

میخوام برم سراغش مثله همیشه.ولی اون گفت ماله یکی دیگست.میخوام ماله خودم بکنمش ولی آخه اون وقتی دلش ماله یه نفر دیگست.نمیشه که جسمشو زندونی کنم!پس دلش چی؟؟

باید فراموشش کنم.خودم اینو می دونم.ولی نمیشه.نمی تونم.نمیخوام.آخه اون تنها آدمیه که من دوسش دارم.میخوام زندگی کنم باهاش مثله همیشه توی خودم.عاشقه چشماشم.

خسته شدم...ولی کم نمیارم.

ای کاش میدونستم زودتر از اینا که توی دلش جایی ندارم.یک سال خاطرهامو چی کنم؟؟

راستی کی می دونه سپید عاشقه کیه؟؟